Οι ειδικοί το θεωρούν ένα απο τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά βιομηχανικά μνημεία, αντίστοιχο του Λαυρίου, της Σαρδηνίας (Ιταλία), της Μάντσα (Ισπανία), της Ίντρια (Σλοβενία), της Ρουρ (Γερμανία), του Λε Κρεσώ (Γαλλία) και του Άιρον Μπριτζ (Μεγάλη Βρεττανία). Δημιουργήθηκε απο τη γερμανική εταιρεία "Minengeselischaft Fr. Spidel" το 1903. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το 1916, οι εγκαταστάσεις καταλήφθηκαν απο γαλλικά στρατεύματα, οπότε μεγάλο μέρος τους καταστράφηκε. Το 1925 η νέα εταιρεία που το διαχειριζόταν, προχώρησε σε αποκατάσταση του εργοστασίου και επέκτασή του.

 Το "Παλατάκι" του Μεταλλευτικού Συγκροτήματος Θάσου, χτίστηκε στις αρχές του 1900 και σχεδιαστής του ήταν ο Ιταλός αρχιτέκτονας Pietro Arigoni. Θεωρείται το πιο εντυπωσιακό απο όλα τα κτίρια διοίκησης των νησιών του Αιγαίου. Το κτίριο περιβάλλεται απο ένα απο τα σημαντικότερα βιομηχανικά μνημεία της Μεσογείου. Αρχικός ιδιοκτήτης του ήταν ο Γερμανός Speidel, κάτοχος της ομώνυμης μεταλλευτικής εταιρίας, η οποία ήρθε στη Θάσο για να εγκαινιάσει τη σύγχρονη περίοδο της μεταλλευτικής δραστηριότητας του νησιού.

Η Ποταμιά της Θάσου είναι ένα χωριό που απέχει 12 χλμ. από το Λιμένα και πατρίδα του μεγάλου γλύπτη Πολύγνωτου Βαγή. Ο Βαγής γεννήθηκε στο χωριό αυτό το 1892 αλλά μετανάστευσε το 1911 στις ΗΠΑ, όπου και διέπρεψε μέχρι το θάνατό του (1965) στη ζωγραφική και τη γλυπτική. Από τον Αύγουστο του 1981 λειτουργεί στην Ποταμιά ένα μουσείο αφιερωμένο στη ζωή και –κυρίως- το έργο του. Στεγάζεται σε ένα διώροφο πέτρινο κτίσμα στο κέντρο του χωριού, που παλιότερα στέγαζε το δημοτικό σχολείο.

Η μεγαλύτερη παραλία του νότιο τμήματος της Ικαρίας. Άμμος και ψιλό βοτσαλάκι συνδυάζονται με πεντακάθαρα νερά και φυσική σκιά από αλμυρίκια. Ιδανική τόσο για οικογένειες, ζευγάρια και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Μικρή αμμώδης παραλία στη βόρεια πλευρά του νησιού με κρυστάλλινα νερά και το εκκλησάκι της Αναλήψεως με το μικρό λιμανάκι να συμπληρώνουν το τοπίο. Όταν φυσάνε βοριάδες δημιουργούνται μεγάλα κύματα διαμορφώνοντας ένα μοναδικό τοπίο.

Το μεγαλύτερο χωριό της βόρειας πλευράς του νησιού, ο Χριστός στις Ράχες ,είναι μάλλον αραιοκατοικημένο με παραδοσιακά σπίτια που απλώνονται μέσα σε πυκνό δάσος. Το γραφικό χωριό είναι γνωστό για τις ιδιαίτερες συνήθειες των κατοίκων όσον αφορά στην ελευθερία με την οποία αντιμετωπίζουν το πρόγραμμα της καθημερινότητάς τους. Εδώ τα μαγαζιά ανοίγουν αργά το βράδυ ή μένουν ανοιχτά "χωρίς μαγαζάτορα"... Το καλοκαίρι αποτελεί το σημείο συνάντησης των επισκεπτών του νησιού, που απολαμβάνουν ποτά και μεζέδες στα τοπικά καφενεία.

Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μεσοβυζαντινά μνημεία της Ικαρίας, χτισμένο πάνω σε ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής, τμήματα της οποίας διακρίνονται μέχρι σήμερα σε διάφορα σημεία. Ο ναός παλαιότερα είχε χρονολογηθεί τον 9ο-10ο αι., πρόσφατα όμως προτάθηκε ως πιθανότερη χρονολογία ανέγερσης ο 11ος-12ος αι. Ο ναός ανήκει στον τύπο του απλού τετράστυλου σταυροειδούς εγγεγραμμένου. Είναι ορθογώνιας κάτοψης, οι κεραίες του σταυρού στεγάζονται με δίριχτες στέγες και στη διασταύρωσή τους, στηριζόμενος πάνω σε απλούς τετράγωνους πεσσούς, υψώνεται τρούλος με οκτάπλευρο τύμπανο.

Το Κάστρο του Κοσκινά (ή Κάστρο της Νικαριάς ή Κάστρο της Μεσαριάς) βρίσκεται στο χωριό Κοσοίκια του Ευδήλου, στο μέσο περίπου του νησιού και αποτελούσε το ισχυρότερο οχυρωματικό έργο της Βυζαντινής πόλης Δολίχης. Κατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς στην κορυφή κωνικού λόφου τον 10ο αι. και-όπως μπορούμε να συμπεράνουμε από την μικρή του έκταση-προοριζόταν για την εγκατάσταση μικρής στρατιωτικής μονάδας που επέβλεπε από την προνομιακή αυτή θέση ολόκληρη την γύρω περιοχή και τους θαλάσσιους δρόμους.