Ο μικρός κόλπος στα ανατολικά από το Βαθύ με τα τα γαλαζοπράσινα νερά προσφέρεται για χαλάρωση.

Βόρεια της παραλίας Φιλιατρό, είναι το ζηλευτό Γιδάκι, που η απαράμιλλη φυσική ομορφιά του έχει ταξιδέψει σ’ όλο τον κόσμο και φιγουράρει σαν μια από τις καλύτερες και ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας.  Εδώ ο επισκέπτης απολαμβάνει τον ήλιο και τη θάλασσα, αγναντεύοντας τα παράλια της Στερεάς Ελλάδας και τα αντικρινά ακατοίκητα νησάκια. Πρόσβαση με σκάφος ή από τον Σκίνο με τα πόδια από μονοπάτι.

Είναι το τρίτο ορεινό χωριό της Ιθάκης σε απόσταση 21 χλμ από το Βαθύ, κτισμένο σε υψόμετρο 350 μ. στο βουνό Νήϊον, από τους παλαιότερους οικισμούς του νησιού. Η Εξωγή από το Μεσαίωνα και τους πρώτους Ενετικούς Χρόνους ήταν από τους κυριότερους οικισμούς της Ιθάκης επειδή είχε καλή παρατήρηση στο βόρειο τμήμα του νησιού και παρείχε ασφάλεια από τις πειρατικές επιδρομές. Στις αρχές του 19ου αιώνα οι κάτοικοί του μετακινήθηκαν προς τους οικισμούς του Σταυρού και Πλατρειθιά και αργότερα το κύμα της μετανάστευσης είχε ως αποτέλεσμα την δραματική μείωσή του πληθυσμού.

Γνωστό και ως "Μαρμαροσπηλιά", το σπήλαιο έχει δύο εισόδους, μία για τους θεούς και μία για τους θνητούς. Εδώ σύμφωνα με τον μύθο έκρυψε ο Οδυσσέας τα δώρα των Φαιάκων ανάμεσα στους σταλαγμίτες. Βρίσκεται σε υψόμετρο 190μ. πάνω από τον όρμο Δεξά.

Από το Περαχώρι μονοπάτι οδηγεί στην ερειπωμένη μεσαιωνική Παλαιοχώρα, όπου βρίσκονται εκκλησίες με υπέροχες βυζαντινές τοιχογραφίες. Η θέα κατά την ανάβαση είναι εντυπωσιακή.

Χτισμένο μέσα στο βράχο το μικρό κατάλευκο εκκλησάκι απολαμβάνει μοναδική θέα. Θα το προσεγγίσετε μέσω σύντομου ανηφορικού μονοπατιού από τον Μαραθιά.

Η Ιερά Μονή των Καθαρών, προσκύνημα και σημείο αναφοράς για τους απανταχού της γης Ιθακήσιους, είναι κτισμένη στη νοτιο-ανατολική κορυφή του Ομηρικού όρους Νήριτο, σε μια όμορφη γωνία, 600μ περίπου από την θάλασσα και σε απόσταση 15 χλμ. από το Βαθύ. Η ζωή του Μοναστηριού αρχίζει γύρω στα 1696.

Ο Ναός της Παναγίας στην Ανωγή Ιθάκης, κτισμένος σε υψόμετρο 500m, είναι ένας από τους μεγαλύτερους, σημαντικότερους και αρχαιότερους ναούς των Βαλκανίων. Είναι ρυθμού Βασιλικής μεγάλων διαστάσεων (μήκος 30m και πλάτος 10m περίπου) και όπως λέγεται κτίστηκε τμηματικά πριν από 700 χρόνια. Το εσωτερικό του Ναού παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι είναι ολόκληρο σκεπασμένο με τοιχογραφίες Βυζαντινής Τεχνοτροπίας και γι’ αυτό το λόγο έχει κηρυχθεί από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων από το 1959, ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο.

τεγάζει ευρήματα από τη βόρεια Ιθάκη που χρονολογούνται από τη πρωτο-ελλαδική ως και τη ρωμαϊκή περίοδο. Το κτήριο κατασκευάσθηκε το 1933. Το1994 έγινε αναμόρφωση της έκθεσης και εργασίες επισκευών του Μουσείου. Τα περισσότερα ευρήματα προέρχονται από τις ανασκαφές που έγιναν στο Σπήλαιο του Λοίζου και στα Πηλικάτα από την Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Το σπήλαιο είχε κυρίως λατρευτικό χαρακτήρα . Στα Πηλικάτα ερευνήθηκαν λείψανα προϊστορικού οικισμού, ο οποίος χρονολογείται από την ΠΕ περίοδο.

Το κτήριο του μουσείου κτίστηκε στη δεκαετία του 1960 ακολουθώντας τα τότε αρχιτεκτονικά πρότυπα. Η έκθεση καταλαμβάνει τον προθάλαμο και τις τρεις αίθουσες, όπου εκτίθενται ευρήματα που χρονολογούνται από τη γεωμετρική έως και τη ρωμαϊκή περίοδο.

Στις συλλογές του μουσείου περιλαμβάνονται ευρήματα από τα Γεωμετρικά μέχρι και τα Ρωμαϊκά χρόνια από τις ανασκαφές στον Αετό και στις άλλες θέσεις. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μια κατηγορία αγγείων γεωμετρικής περιόδου τα οποία προέρχονται από τοπικό εργαστήριο γιαυτό και ονομάζονται Ιθακήσια.