Μικρή παραλία στα νότια του νησιού, πολύ κοντά στη Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Βοτσαλωτή παραλία με καθαρά νερά, τα οποία είναι ιδιαίτερα δροσερά καθώς εδώ καταλήγουν κρύα νερά από τις πηγές της περιοχής.

Μικρή παραλία στη βόρεια πλευρά της Θάσου. Αμμώδης με καθαρά νερά και εύκολη πρόσβαση. Είναι οργανωμένη

Μικρός γραφικός κόλπος στα βορειοδυτικά παράλια της Θάσου. Πυκνά πεύκα, άμμος και ρηχά πεντακάθαρα νερά καθιστούν την παραλία ιδανική για οικογένειες με μικρά παιδιά.

Πανέμορφη παραλία στη βορειοανατολική ακτή του νησιού. Αμμώδης και ήρεμη, ανάμεσα σε καταπράσινους λόφους, η Βάθη είναι δύσκολα προσβάσιμη από ξηράς (μέσω χωματόδρομου από τη Μακρύαμμο). Μπορείτε να την επισκεφθείτε με τουριστικό καραβάκι ή με δικό σας θαλάσσιο μέσο.

Λίγο ψηλότερα από το χωριό Μαριές υπάρχει μια μικρή λίμνη ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση. Οι καταρράκτες που βρίσκονται κοντά δημιουργούν ένα μαγευτικό τοπίο που αξίζει να επισκεφθείτε.

Το Καζαβίτι είναι ίσως το πιο όμορφο και γραφικό ορεινό χωριό του νησιού. Απέχει 4χλμ από τον Πρίνο και 20 χλμ από τον Λιμένα. Χωρίζεται σε Μικρό και Μεγάλο Καζαβίτι, τα οποία απέχουν μεταξύ τους 500μ. Είναι γνωστά επίσης και με το όνομα Μικρός και Μεγάλος Πρίνος αντίστοιχα. Κεραμικά και πύργοι που βρέθηκαν στην περιοχή μαρτυρούν την εγκατάσταση κατοίκων από το 400πΧ. Το χωριό Καζαβίτι στη Θάσο έχει στενά πλακόστρωτα δρομάκια και τα αυτοκίνητα φτάνουν ως τη πλατεία του. Η περιοχή φημίζεται για το καλό κρέας, τα αμπέλια και το κρασί.

Η εκκλησία της Παναγίας χτίστηκε το 1831 από Καστοριανούς με χρήματα των κατοίκων και της μονής Βατοπεδίου. Χτίστηκε με λίθους και πλάκες από ερείπια αρχαίων ναών. Το τέμπλο της ολοκληρώθηκε το 1881. Η εκκλησία της Παναγίας είναι μία επιβλητική εκκλησία ύψους 18μ. Ο ρυθμός της είναι βασιλική με τρούλο και αποτελεί κομμάτι της ζωής των κατοίκων. Στον ναό εκτίθεται η εικόνα της Παναγίας της Παντοβλεπούσας του 1814 και νομίσματα του χωριού της Παναγίας, οι μπακίρες, ενώ υπάρχει λάβαρο από την εποχή των Σταυροφόρων.

Μια φυσική πισίνα στην νότια ακτή της Θάσου!

Το αρχαίο Θέατρο είναι φτιαγμένο σε μια φυσική κοιλότητα του λόφου, ακουμπά στο τείχος και πρέπει να βρίσκεται στη -θέση αυτή από τον 5ο π.Χ. αι., όπως μαρτυρεί ο Ιπποκράτης. Στις αρχές του 3ου π.Χ. αι., χτίστηκε η σκηνή με μαρμάρινη πρόσοψη. Το προσκήνιο το αφιέρωσε ο θάσιος Αυσίστρατος, γιος του Κόδη, στο Διόνυσο. Σώζονται ακόμα ένας ολόκληρος κίονας και διάφορα άλλα κομμάτια του. Τα χρόνια εκείνα, το -θέατρο χρησιμοποιούνταν για να δίνονται -θεατρικές και μουσικές παραστάσεις. Αργότερα, κατά τα ρωμαϊκά χρόνια, ανακαινίστηκαν η ορχήστρα και τα εδώλια.