Στην ομώνυμη θέση στο κέντρο σήμερα της πόλης, τα πηγάδια αυτά κυρίως εξασφάλιζαν από τα μέσα του 18ου αι. έως την δεκαετία του 50 την ύδρευση της Χώρας Μυκόνου. Η παράδοση λέει ότι όποιος πιεί νερό και απο τα τρία πηγάδια δεν θα φύγει ποτε απο το νησί της Μυκόνου ή τουλάχιστον θα την ερωτευθεί και θα ξαναγύρίσει  μια μέρα.

Ένα πολυφωτογραφημένο θέμα της Μυκόνου είναι φυσικά οι πελεκάνοι που μπορεί να συναντήσετε περπατώντας αμέριμνοι στην Χώρα. Η ιστορία των πελεκάνων ξεκινά από το 1958, όταν ένας πελεκάνος αποχωρίστηκε από το κοπάδι του και έπεσε στην θάλασσα, δίπλα σε ένα τοπικό καΐκι. Ένας ψαράς τον μάζεψε και τον φρόντισε και όταν ο πελεκάνος δυνάμωσε προσαρμόστηκε τόσο πολύ που έμεινε μόνιμα στο νησί. Οι ψαράδες του έδιναν τροφή και φροντίδα και τους έγινε τόσο αγαπητός, που του έδωσαν και ανθρώπινο όνομα "Πέτρος".

Στα νότια της Χώρας, μεταξύ της γραφικής Αλευκάντρας και της συνοικίας του Νιοχωρίου βρίσκεται ένα συγκρότημα παραδοσιακών μύλων που εντυπωσιάζει κάθε επισκέπτη. Οι ολόλευκοι επιβλητικοί όγκοι είναι χτισμένοι στη σειρά, προσανατολισμένοι στο πέλαγος. Σήμερα διατηρούνται οι επτά από τους δέκα (στο σύνολο του νησιού ξεπερνούσαν άλλοτε τους είκοσι), που υπήρχαν ως τις αρχές του 20ου αιώνα και άλεθαν με την αστείρευτη δύναμη του βοριά τα ντόπια σιτηρά.

Mεταξύ Κάστρου και Σκάρπας είναι η γραφική γειτονιά που με τα πολύχρωμα μπαλκόνια της και τα ξύλινα "μπουντιά" φαίνεται να αιωρείται πάνω από την θάλασσα. Η εικόνα των χρωματιστών προσόψεων των σπιτιών των καραβοκύρηδων ξεχωρίζει από την κλασική κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική. Από την ιδιαίτερη αυτή φυσιογνωμία και την άμεση γειτνίαση των κατοικιών με τη θάλασσα προέκυψε και η ονομασία του οικισμού. Από εδώ μπορεί κανείς να απολαύσει ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα της Ελλάδας. 

Η Μονή ιδρύθηκε το 1542 σε θέση όπου προϋπήρχε παλαιά εκκλησία των Εισοδίων της Παναγίας. Στα 1757 – 1767 η Μονή, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, ανακαινίσθηκε από τον ιερομόναχο Ιγνάτιο Μπάσουλα και απέκτησε τη σημερινή της μορφή. Το αξιοθαύμαστο ξυλόγλυπτο "μπαρόκ" τέμπλο του τρίκλιτου ναού, ο επισκοπικός θρόνος και ο άμβωνας (τέλη 18ου αι.) λέγεται ότι κατασκευάστηκαν στην Φλωρεντία, ενώ οι ωραίες εικόνες του τέμπλου ανήκουν στον αγιογράφο Ιωάννη "τον εκ Κερκύρας". 

H Παραπορτιανή αποτελεί ένα ξεχωριστό αξιόλογο αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα, που πήρε το όνομά του από το γεγονός ότι βρίσκεται δίπλα στη μικρή βορειοδυτική πύλη, "το παραπόρτι", του μεσαιωνικού τείχους της Μυκόνου. Στην πραγματικότητα αποτελεί διώροφο συγκρότημα πέντε (5) εκκλησιών, όπου οι τέσσερις από αυτές είναι στο ισόγειο και η μία υπερυψωμένη. Αυτή ακριβώς η εκκλησία είναι που φέρει και το όνομα της Παναγίας Παραπορτιανής.

Στη Δήλο σώζονται σε αρκετά καλή κατάσταση τα ερείπια ενός από τους μεγαλύτερους και τους πιο εντυπωσιακά οργανωμένους οικισμούς της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας.

Το ιερό νησί των Αρχαίων Ελλήνων το οποίο σύμφωνα με την μυθολογία φανερώθηκε στην Λητώ – καταδιωκόμενη από την Ηρα - μέσα από τα κύματα του Αιγαίου, για να γεννήσει σ’ αυτό τον Απόλλωνα και την Άρτεμη.

Τo Mουσείο της Δήλου κτίσθηκε τo 1904, με δαπάνη της "εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας". Το αρχικό κτίριο περιελάμβανε τις πέντε δυτικές αίθουσες, στις οποίες προστέθηκαν αρκετές ακόμη το 1931, όπως και το 1972. Στην ίδια χρονική περίοδο έγιναν μεγάλες, αλλά ατυχείς, αλλαγές στην εξωτερική μορφή του κτιρίου (επειδή οι αρχαιολόγοι θέλησαν να εξουδετερώσουν τυπικά"βιομηχανικά" στοιχεία του αρχικού κτιρίου και να το καταστήσουν πιο διακριτικό, καθώς προβάλλεται ανάμεσα στις αρχαιότητες).

Πρόκειται για παράρτημα του Λαογραφικού Μουσείου Μυκόνου. Παρουσιάζει ένα αυθεντικό μυκονιάτικο μεσοαστικό σπίτι του 19ου αι., με την επίπλωση και τον εξοπλισμό του. Εκεί μπορεί να δει κανείς, μια ενδιαφέρουσα συλλογή από ευρωπαϊκά και εγχώρια έπιπλα του 19ου αιώνα στην οργανική τους θέση καθώς και χρηστικά και διακοσμητικά (κεντήματα, καθρέπτες, γκραβούρες κ.τλ.) κομμάτια της οικοσκευής. Χρωστάει το όνομά του στην τελευταία του ιδιοκτήτρια, Λένα Σκριβάνου. Βρίσκεται στο κέντρο της Χώρας, στα Τρία Πηγάδια, δίπλα από το Ναυτικό Μουσείο

Ωράριο λειτουργίας

Πρόκειται για παραρτήματα του Λαογραφικού Μουσείου Μυκόνου.
Το Αγροτομουσείο, στη θέση Ανω Μύλοι, είναι ένα υπαίθριο μουσείο που παρουσιάζει τις παραδοσιακές αγροτικές εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούσαν στη Μύκονο για την παραγωγή και μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων (αλώνι, φούρνος, πηγάδι, πατητήρι κ.λ.π.), με επίκεντρο τον παλιό Μύλο του Μπόνη σε κατάσταση πλήρους λειτουργίας.

Ωράριο λειτουργίας

• Ιούλιος - Σεπτέμβριος: καθημερινά 16:00-20:00