Η Μήλος χάρη στις ηφαιστειακές δραστηριότητες και χάρη στη μετα-ηφαιστειακή υδροθερμική δράση, διαθέτει πολλές ιαματικές πηγές, γνωστές από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Χαρακτηριστικά, ο Ιπποκράτης αναφέρει στο ‘Ε βιβλίο του «Περί επιδημιών» τη θεραπεία ενός επιφανούς Αθηναίου που έπασχε από δερματοπάθεια στα Λουτρά του Λάκκου στη Μήλου. Επίσης, αναφορά στις ιαματικές πηγές του νησιού γίνεται και από τον  γάλλο καθηγητή της Βοτανικής Pitton de Tournefort στα “περιηγητικά” του κείμενα το 1771.

Ένα παραδοσιακό ψαροχώρι με ελάχιστους κατοίκους και πολύχρωμα δίπατα σπίτια στις φυσικές κοιλότητες των βράχων, το Κλήμα αποτελεί έναν από τους γραφικότερους οικισμούς της Μήλου. Στο ισόγειο, στα λεγόμενα «σύρματα» φυλάσσονταν οι βάρκες των ψαράδων, ενώ στο υπερώο ζούσαν οι οικογένειες. Σήμερα τα περισσότερα από αυτά τα σύρματα ενοικιάζονται και σας περιμένουν να φωτογραφηθείτε περιτριγυρισμένοι από τα παιχνιδιάρικα χρώματα των πορτοπαραθύρων τους και τις γάτες που ξαπλώνουν νωχελικά στον ήλιο.

Το εντυπωσιακό σύμπλεγμα ηφαιστειακών βράχων είναι ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα της Μήλου. Οι μοναδικοί γεωλογικοί σχηματισμοί, δημιουργήματα του αέρα και της θάλασσας αποτελούν ένα μεαγευτικό τοπίο που προσφέρεται για κολύμπι και εξερεύνηση. Το Κλέφτικο ήταν παλιό ορμητήριο πειρατών, απ’ όπου περνούσαν τα πειρατικά πλοία και αγκυροβολούσαν για να προστατεύονται στους μικρούς κολπίσκους και στα επιβλητικά του βράχια.

Στο κέντρο της Ζεφυρίας θα βρείτε την Παναγία την Πορταΐτισσα ή Πορτιανή, παλιά μητρόπολη του νησιού. Η Παναγία η Πορτιανή, ενωμένη με την διπλανή εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπου, είναι η μοναδική διασωθείσα εκκλησία της Παλαιάς Χώρας της Ζεφυρίας. Το όνοµα «Πορτιανή» πιθανόν να προέρχεται από την πύλη του κάστρου, που υπήρχε κοντά στο ναό.  Η καταστροφή της πόλης από σεισμό τον 18ο αιώνα (κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας) σήμαινε και την ερήμωση της εκκλησίας.

Η Υπαπαντή του Χριστού ή Παναγία Θαλασσίτρα, είναι προστάτιδα των ναυτικών και η  πιο πολυφωτογραφημένη εκκλησία του νησιού. Βρίσκεται σε ένα από τα ωραιότερα σημεία του νησιού και θα την συναντήσετε καθώς ανεβαίνετε στο Κάστρο. Αυτή η εκκλησία το 1739 ήταν ναΰδριο που το κατεδάφισαν για να χτίσουν στη θέση του το 1839 αυτόν τον πανέμορφο μεγαλύτερο ναό, ενσωματώνοντας ως νότιο κλίτος και τη διπλανή Φράγκικη εκκλησία της Παναγίας της Ελεούσας.

Στο δυτικό άκρο της Πλάκας, πάνω σε απόκρημνους βράχους χτίστηκε το 1810 ο ναός της Παναγίας της Κορφιάτισσας. Η τοποθεσία είναι γνωστή ως «Χάλαρα», ενώ ο χώρος μπροστά από το ναό ως «Μάρμαρα», λόγω του ότι η αυλή του ναού είναι στρωμένη με μαρμάρινες επιτύμβιες πλάκες από την παλαιά πόλη.

Το Κάστρο χτίστηκε τον 13ο αιώνα στον λόφο του Προφήτη Ηλία, στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού (σημερινή Πλάκα). Η ίδρυση του έγινε από τον πρώτο Δούκα της Νάξου, Μάρκο Σανούδο και στο Μέσα Κάστρο βρίσκονταν κυρίως οι κατοικίες των τιμαριούχων και των τοποτηρητών του Δούκα, καθώς και άλλων συγγενών και Φράγκων. Το Ενετικό αυτό Κάστρο δεν περιβαλλόταν από τείχη, όπως και τα περισσότερα κάστρα των Κυκλάδων, αλλά προστατευόταν από τα ίδια τα σπίτια.

Οι κατακόμβες βρίσκονται κοντά στο χωριό της Τρυπητής, σε σπηλιές 150 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το 2009 η Ιερά Σύνοδο ανακήρυξε τη Μήλο ως ιερό νησί, μιας και οι Κατακόμβες αποτελούν το αρχαιότερο μνημείο της χριστιανοσύνης. Ήταν ο πρώτος τόπος συγκέντρωσης των πρώτων Χριστιανών και το πρώτο κοινοτικό νεκροταφείο στα τέλη του 2ου μ.Χ. αιώνα. Οι Κατακόμβες της Μήλου είναι μοναδικές σε μέγεθος σε όλο τον Ελλαδικό χώρο και από τα πιο γνωστά και αξιόλογα Χριστιανικά μνημεία παγκοσμίως, μαζί με τις κατακόμβες της Ρώμης και των Αγίων Τόπων.

Το αρχαίο Ρωμαϊκό Θέατρο αρχικά κατασκευάστηκε από τους κατοίκους της αρχαίας πόλης του Κλήματος, πιθανότατα κατά την Ελληνιστική εποχή (3ος αιώνας π.Χ.). Μετά όμως την καταστροφή της πόλης από τους Αθηναίους, κατά τα Ρωμαϊκά χρόνια, πάνω από τις σωζόμενες βάσεις του κλασσικού χτίστηκε ένα μεγαλύτερο με παριανό ολόλευκο μάρμαρο και θαυμαστά ανάγλυφα, το οποίο υπολογίζεται ότι χωρούσε περίπου 7.000 θεατές. Αυτή είναι και η μορφή του θεάτρου που θα δείτε σήμερα.

Στην ανατολική πλευρά της Μήλου βρίσκεται το Παλιόρεμα, όρμος με πεντακάθαρα νερά και κιτρινωπά βότσαλα, χρωματισμένα από το θείο. Εκεί λειτούργησε το θειωρυχείο του Βίκτορα Μελά, η παλαιότερη επιχείρηση εξαγωγής θείου πανελλαδικά. Μεταξύ 1890-1905 λειτουργούσαν από την  Εταιρεία Δημοσίων και Δημοτικών Έργων. Το 1905 η λειτουργία τους σταμάτησε λόγω παραγωγής φθηνού θείου στην Αμερική, 1910-1918 λειτούργησαν σποραδικά, ενώ την δεκαετία του 30’ υπήρξε πλήρης λειτουργία και δημιουργήθηκαν οι εγκαταστάσεις που σώζονται μέχρι σήμερα.