Η παραλία της Άχλας βρίσκεται στην βορειοανατολική πελυρά του νησιού, σε μια περιοχή ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς. Έχει ψιλό βότσαλο και δέντρα που προσφέρουν σκιά. Η ακτή προστατεύεται από τους δυνατούς ανέμους.

Η παραλία βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Άνδρου, στην περιοχή Στενιές. Έχει αμμουδιά και απολαμβάνει υπέροχη θέα της περιοχής. Είναι εξαιρετικά δημοφιλής στους παραθεριστές.

Από τις πιο γνωστές παραλίες του νησιού, πήρε το όνομά της από τον χαρακτηριστικό βράχο που υψώνεται μέσα στο νερό. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το Επάνω Κάστρο του Κοχύλου ήταν απόρθητο. Οι Τούρκοι για να το κατακτήσουν έβαλαν μια γριά με την κόρη της να ζητήσουν καταφύγιο στο κάστρο. Όταν οι κάτοικοι τις δέχτηκαν η γριά άνοιξε κρυφά τις πύλες και το κάστρο κυριεύτηκε. Όμως η γριά δεν άντεξε την ντροπή, πήδησε στο γκρεμό και πέτρωσε.

Αμμουδερή παραλία με δέντρα για σκιά και ταβερνάκια σε μικρή απόσταση. Προσφέρεται για ψάρεμα. Βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή του νησιού, 4.5χλμ. βόρεια του Γαυρίου. Έχετε υπόψιν ότι "την πιάνουν" οι βόρειοι άνεμοι.

Μετά από έναν ολιγόλεπτο περίπατο από το χωριό Αποίκια θα φτάσετε στη ρεματιά της Πυθάρας, έναν τόπο μοναδικής ομορφιάς. Πρόκειται έναν εκπληκτικό βιότοπο με πυκνή βλάστηση, άφθονα νερά που τρέχουν ορμητικά και λιμνάζουν δημιουργώντας καταρράκτες και λίμνες όπου ευδοκιμή η υδρόβια ζωή, ενώ εδώ βρίσκουν καταφύγιο πολλά πτηνά και αμφίβια.

Στη νοτιοανατολική περιοχή, ανάμεσα στα χωριά Συνετί, Παλαιόκαστρο και Κοχυλού, κρύβεται ένα επίγειος παράδεισος με πλούσια βλάστηση, παλιούς νερόμυλους, πέτρινα γεφύρια. Είναι μια ποταμιά μεγάλου φυσικού κάλλους, μήκους περίπου 7 χιλιομέτρων, που αποτελεί ουσιαστικά τμήμα της διαδρομής που έκαναν όσοι ήθελαν να πάνε από τη Χώρα στο Κόρθι και αντίστροφα. Μάλιστα μέχρι το 1950 αυτή ήταν και η μοναδική οδός επικοινωνίας. Το φυσικό περιβάλλον έχει μείνει στο μεγαλύτερο μέρος του αναλλοίωτο, γιατί η κυκλοφορία έχει διακοπεί τα τελευταία 35 χρόνια.

Ο θρύλος λέει ότι ο Πασάς  Σαν Ριζάς που ζούσε  στο νησί της Εύβοιας, έχασε το φέσι του σε ένα ρέμα το οποίο κατέληξε στο χωριό Αποίκια της Άνδρου σε μια πηγή η όποια και πηρέ το όνομα του. Λένε λοιπόν ότι η πηγή Σάριζα συνδέεται με την Εύβοια.Αν και η ακριβής ανακαίνιση της μαρμάρινης κρήνης της πηγής παραμένει άγνωστη, γνωρίζουμε ότι η πηγή Σάριζα κατασκευάστηκε το 1787 με έξοδα και εποπτεία του Μακάριου Πολέμη .Την πηγή την χρησιμοποιούσαν για τρεις λογούς :την ύδρευση των κατοίκων, για πότισμα των κτημάτων, και για το πλύσιμο των ρούχων από τις γυναίκες του χωριού.

την πλατεία της Ρίβας, στο κάτω άκρο της Χώρας δεσπόζει το άγαλμα του Αφανή Ναύτη, προς τιμή όλων των ναυτικών που έχασαν την ζωή τους στη θάλασσα. Είναι έργο του Μιχαήλ Τόμπρου, δωρεά της οικογένειας Γουλανδρή. Τοποθετήθηκε στο βάθρο του στις 5 Νοεμβρίου 1959 και έμεινε ακλόνητος μέχρι τις 30 Απριλίου του 2001 όπου ένας δυνατός αέρας τον έριξε στα μάρμαρα της πλατείας. Μετά την απαραίτητη επισκευή, τοποθετήθηκε στη θέση του. Είναι άγαλμα θρύλος, πόλος έλξης επισκεπτών, σήμα κατατεθέν, κλασικός τόπος ρεμβασμού, αναμνηστικών φωτογραφιών για όλους τους επισκέπτες του νησιού.

Το σπήλαιο «Φόρος» βρίσκεται στο χωριό Αλαδινού Άνδρου και απέχει 4χλμ από την Χώρα της Άνδρου. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 500 τ.μ. και είναι από τα πρώτα ανακαλυφθέντα σπήλαια της Ελλάδος. 

Το Κάστρο της Φανερωμένης ή Πάνω Κάστρο ή της Γριάς το Κάστρο ήταν η μεγαλύτερη μεσαιωνική πόλη της Ανδρου (υπάρχουν όμως και ίχνη Ρωμαϊκής οχύρωσης). Χτίστηκε από τους Βενετούς για προφύλαξη από τους πειρατές. Βρίσκεται στα Βόρεια του Γυαλού (Όρμος Κορθίου) κοντά στα  600μ. υψόμετρο. Το κάστρο έχει ακόμη ερείπια από σπίτια, υδραγωγεία και τείχη. Τα βουνά της περιοχής είναι απόκρημνα και με “κομμένες” τις κορυφές τους. Δίνουν την εντύπωση πως τα βράχια ξεφυτρώνουν στην κορυφή. Πέτρες, βράχια και τείχη δικαιολογούν το μύθο του απόρθητου, πολλοί θρύλοι ενίσχυσαν αυτή την άποψη.