Οι τέσσερις αίθουσες της Γκαλερί τέχνης του Πολιτιστικού Κέντρου του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου ΙΙΙ, περιέχουν μια μοναδική συλλογή αντιπροσωπευτικών έργων τέχνης της Δυτικής Ευρώπης από την Αναγέννηση μέχρι τη σύγχρονη εποχή, καθώς Ελληνικά και Κυπριακά αριστουργήματα. Η Συλλογή χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες:

Η τεράστια πέτρα στο άκρο της επαρχίας Πάφου είναι ένα ενδιαφέρον γεωλογικό φαινόμενο που δημιουργεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά δείγματα φύσης στην Κύπρο και σχετίζεται με την Αφροδίτη, την Ελληνίδα θεά του έρωτα και της ομορφιάς.

Αυτό το όμορφο σημείο βρίσκεται αμέσως μετά το ψαροχώρι Λατσί προς τη μύτη της χερσονήσου του Ακάμα. Είναι ένα φυσικό σπήλαιο περιστοιχισμένο από πράσινο και βρίσκεται στο τέλος ενός μικρού φυσικού μονοπατιού. Όπως φανερώνει το όνομά του, το σπήλαιο ήταν εκεί όπου, σύμφωνα με την παράδοση, η Θεά του ΄Έρωτα έκανε το λουτρό της. Ο μύθος επίσης λέει ότι εκεί η Αφροδίτη συνάντησε τον εραστή της, τον όμορφο Άδωνη, όταν αυτός σταμάτησε για να πιει νερό καθώς κυνηγούσε. Τη στιγμή που ήπιε το νερό, ο Άδωνης ερωτεύτηκε τη θεά.

Η ονομασία του χώρου προέκυψε μέσα από το ίδιο υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένος ολόκληρος ο χώρος, την πέτρα. Το Πετραίον είναι αποτέλεσμα 14.000 ωρών δουλειάς από τον γλύπτη Σάββα Κούλενδρο. Ο χώρος αποτελείται από μια μόνιμη έκθεση αγαλμάτων, το Λιασίδειο Αμφιθέατρο, το Αρχονταρίκι όπου φιλοξενούνται διάφορες εκθέσεις και ένα μικρό πετρόκτιστο εκκλησάκι. Το 8,5 μέτρων άγαλμα του Πετραίου, του ανθρώπου δηλαδή που γεννήθηκε μέσα από την πέτρα, δεσπόζει στο χώρο.

Τοποθετημένο 6,5 περίπου χιλιόμετρα από τη Λάρνακα, βλέποντας την Αλυκή, το Χαλά Σουλτάν Τεκέ είναι ο τάφος της Umm Haram, συζύγου του Ouvadas Ibn-as Sami, στρατηγού της Μοαβίας, ο οποίος ήταν ηγέτης της πρώτης Αραβικής εισβολής  στο νησί το 649 π.Χ. Η Umm Haram σκοτώθηκε κατά την εκστρατεία, όταν έπεσε από το μουλάρι που την μετέφερε. Το Χαλά Σουλτάν Τεκέ χτίστηκε στο σημείο του θανάτου της αλλά η ακριβής ημερομηνία δεν είναι γνωστή. Στην αρχή ήταν ένας απλός τάφος, ο οποίος αργότερα μετατράπηκε σε τέμενος.

Οι «Τάφοι των Βασιλέων» βρίσκονται κοντά στη θάλασσα στη βορειοδυτική νεκρόπολη της Πάφου. Χρωστάνε το όνομα τους στο μέγεθος και τη μεγαλοπρέπεια τους – κάποιοι πρέπει να ανήκουν στην αριστοκρατία της Πάφου και όχι επειδή εκεί ενταφιάστηκαν Βασιλιάδες. Είναι σκαλισμένοι σε βράχους και χρονολογούνται από τα Ελληνιστικά και πρώτα Ρωμαϊκά χρόνια. Πολλοί από αυτούς μοιάζουν με κανονικά σπίτια, με δωμάτια (εδώ πρόκειται για δωμάτια ταφής) που ανοίγουν σε ένα αίθριο με περιστύλιο.

Το Αρχαιολογικό Πάρκο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Κύπρου.  O τελευταίος Βασιλιάς της Παλαιπάφου, Νικοκλής, αποφάσισε να μεταφέρει την Πόλη από την παλαιά της τοποθεσία στη σημερινή, κοντά στο Λιμάνι περί τα τέλη του 5ου με αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. Η  Πάφος έγινε η πρωτεύουσα της Κύπρου από τον 2ο αιώνα π.X. μέχρι και τον 4ο αι μ.Χ.

Χτισμένη το 1872 μέσα στα παλιά τείχη της πόλης και αφιερωμένη στην Παναγία, ήταν η μεγαλύτερη εκκλησία της Λευκωσίας. Το μαρμάρινο μαυσωλείο στα ανατολικά της εκκλησίας εμπεριέχει λείψανα των επισκόπων και ιερέων που εκτελέστηκαν από τους Οθωμανούς το 1821

Το υδραγωγείο της Αγίας Νάπας είναι ένα από τα ελάχιστα που διασώζονται στην Κύπρο και χρονολογείται στη ρωμαϊκή περίοδο. Τα ερείπια του βρίσκονται στην περιοχή μεταξύ του Ακρωτηρίου Πύλα και του Ακρωτηρίου Κάβο Γκρέκο. Αποτελεί ένα πραγματικό μνημείο του νερού και είναι μια πολύπλοκη κατασκευή. Εκτός από τις εξειδικευμένες γνώσεις για την κατασκευή του, χρειάζονταν συνεχή συντήρηση και προστασία για την αποφυγή διαρροών, αλλά και καθαρισμού των αλάτων που σχηματίζονταν λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας του νερού σε ανθρακικό ασβέστιο.

Ένα γοητευτικό μεσαιωνικό μοναστήρι αφιερωμένο στη «Κυρία μας των Δασών» βρίσκεται στη μέση του χωριού Αγία Νάπα και προστατεύεται από ψηλά τείχη. Τόσο το χωριό όσο και το μοναστήρι πήραν το όνομα τους από την αρχαία Ελληνική λέξη «Νάπα» που σημαίνει δασωμένη κοιλάδα και παραπέμπει στη μορφολογία που είχε η περιοχή στο παρελθόν. Χτισμένο σαν μεσαιωνικό κάστρο γύρω στο 1500 μ.Χ., το μοναστήρι της Αγίας Νάπας είναι το πιο γνωστό ορόσημο του χωριού αλλά και της γύρω περιοχής. Ένα μέρος του μοναστηριού χτίστηκε στη γη ενώ το υπόλοιπο λαξεύτηκε στο βράχο.